ตอนที่ 1 "ไปภูกระดึงกัน.....อยากเห็นเมเปิ้ลลอยน้ำ"

ตอนที่1 "ไปภูกระดึงกัน.....อยากเห็นเมเปิ้ลลอยน้ำ"

  ใกล้สอบเสร็จแล้ว เราก็เลยจะหาเพื่อนไปเที่ยวค่ะ โดยจุดหมายในครั้งนี้ของเราคือ "ภูกระดึงค่ะ" หลังจากเราคิดสถานที่ได้แล้ว เราเริ่มประกาศหาเพื่อนไปเที่ยวในกลุ่มห้องค่ะ แต่ก็ต้องเข้าใจว่า สำหรับเด็กๆอย่างเราๆ สิ่งแรกที่จะถามก็คือ งบเท่าไหร่? ไปกี่วัน? ซึ่งเราก็ไม่ได้มีตังมากมาย เลยไปหาข้อมูลจากเพื่อนๆที่เคยไปมาแล้วค่ะ และพยายามที่จะประหยัดที่สุด และเราก็ บอกเพื่อนๆไป ว่า 

"งบไม่เกิน1000...............2วัน1คืน" 

((แอบตั้งราคาทริปไว้ดึงดูดมาก แต่ก็ต้องมีเกินกันบางแหละนะ อิอิ))
หลังสอบเสร็จ เราก็ได้เพื่อนร่วมอุดมการณ์แล้วค่ะ 2คน ฮ่าๆๆๆ ก็ยังดี เพื่อนฝน กับ เพื่อนปลาค่ะ สอบเสร็จ พวกเราก็รีบเตรียมตัวที่จะไปกันเลยค่ะ เพราะว่า อีก2วัน แม่เราจะมารับกลับบ้านแล้ว เป็นทริปที่ ฉุกละหุกมากเลย ฮ่าๆๆๆ 

อุปกรณ์ ที่พวกเราเตรียมกันไปก็มี

-ถุงนอนของใครของมัน

-ขนมปัง 1 แถว

-แยม 1 ขวด

-มาม่าคัพ 1 แก้ว

-มาม่าซอง สำหรับวันต่อไปค่ะ
-ไฟฉาย

จากอุปกรณ์ที่เราเตรียมไป จะเห็นได้ว่า แมร่งโคตรประหยัดเลยค่ะ ((แง แง แง เราจำได้ว่าเราทำรายละเอียดค่าใช้จ่าย ไว้ ในโทรศัพท์ แต่โทรศัพท์เราพังอ่า ไปซ่อมมา ปรากฎว่า ทุกอย่างหายหมดเลยเสียใจอ่า แต่จะคร่าวๆ เรื่องค่าใช้จ่ายไว้นะ))

วันเดินทางเรากลับป่วยค่ะ แม่เราห้ามไม่ให้เราไป ที่เราป่วยเพราะตาเราเพิ่งเสียค่ะ เราเสียใจหนักมาก ทำให้ล้มป่วย แต่ทริปที่ตั้งไว้จะต้องไม่ล่มค่ะ สปีริท ในเรื่องเที่ยวเราแรงกล้ามาก ฮ่าๆๆๆ แม่เราบอกว่า  ไม่เชื่อแม่ ระวังเหอะ ปอดติดเชื้อ ไม่รู้ด้วยนะ เราก็บอกแม่ไว้ว่า รับประกันค่ะ คุณแม่ ว่าจะไม่เป็นแบบที่แม่บอกแน่นอนเพราะหนูอึดมาก แม่ก็เลยอนุญาติให้ไปค่ะ หลังจากเตรียมพร้อมเสร็จแล้ว เราก็นั่งแท็กซี่ จากที่พักไป ขนส่งค่ะ เตรียมตัวไปภูกระดึงกันเลย

ระหว่างนั่งรถ เพื่อนเราหลับเป็นตายกันเลยทีเดียวค่ะ ส่วนเรา นอนไม่หลับ นั่งนึกอะไรไปเรื่อยเปื่อย แล้วเราเป็นคนทำทริป เราพยายามที่จะ เทคแคร์ และให้ความไว้วางใจเพื่อน ให้ได้มากที่สุดค่ะ เพื่อเพื่อนๆจะได้ไว้ใจเรา ฮ่าๆๆๆ ((อยากจะบอกเพื่อนๆว่า ชีวิตฉันเองยังไม่น่าจะรอดเลย พวกแกไม่น่ามาฝากชีวิตกับฉันเลยนะ ฮ่าๆๆๆ)) เอาละ นึกอะไรไปเรื่อยเปื่อย ก็ถึงแล้วค่ะ ขนส่ง ชุมแพ

เฮ้ย 15 องศาหรือนี้ โค ตะ ระ หนาวเลยวะ ทีนี่ ลมแรงมากเลยค่ะ พอลงมาถึงขนส่ง พวกเราก็นั่งรอ จากการถามเพื่อน เพื่อนบอกว่าประมาณ6โมงเช้า จะมีรถสองแถวมา พาไปตีนภู เราก็เลยรอค่ะ ระหว่างนั้นก็จะมีพวกรถกระบะ มาคอยถามว่าไปภูกระดึงป่าว ส่งถึงที่เลยนะ ราคาก็ว่ากันไป มีรถถามพวกเราตลอดเลยค่ะ แต่เราเป็นพวก ใจแข็งค่ะ ไม่หลงกลใครง่ายๆ เพราะตังหนูเอามาจำกัดนะลุง หลังจากนั่งรอรถไปเรื่อยๆ ก็มีรถทัวร์คันหนึ่งมาจอดค่ะ แล้วเค้าก็ถามเราว่า ไปภูกระดึงป่าว ไปเลยเนี้ย เดี๋ยวเค้าจะไปส่งให้ลงที่ผานกเค้า และจากหลายๆเสียง ลุงๆ ป้าๆ แถวนั้นก็บอกไปคันนี้เลยหนู เรากับเพื่อนๆก็เลยตกลงไปค่ะ หลังจากนั้น เค้าก็พาเราไปส่งที่ผานกเค้าค่ะ จะมีร้านอาหารให้เราพักกินข้าว และรอรถเมล์แดงเพื่อไปภูกระดึงค่ะ 

บรื้อ~ ควันออกปากเลยค่ะ หนาวมากเลย ตื่นเต้นด้วย ((เสียดายอีกแล้วค่ะ รูปหายไปเยอะมาก เพราะโทรศัพท์เลย ที่ได้มานี่ จาก อตก.ทั้งนั้นเลย แล้วก็ไม่มีกล้องด้วยตอนไป เราก็แบบเอาวะ โทรศัพท์มันทั้งทริปนั้นแหระ)) สักประมาณ6โมงเช้าค่ะ ก็มีรถแดง มาแล้วค่ะ คิวอยู่ข้างๆเลย ค่ารถ 30บาท ไปส่งถึง ตีนภูเลยค่ะ พอพวกเราไปถึงตีนภูแล้ว พวกเราก็ต้อง รอ อุทยานเปิดค่ะ  ระหว่างรอก็ไปดูอะไรเรื่อยเปื่อยที่ศาลารูปต่างๆนาๆค่ะ แล้วก็มีพี่ๆที่เค้ามากันหลายครั้งแล้วมาคุยด้วยค่ะ พี่เค้าก็ถามว่าเคยมากันหรือป่าว เราก็บอกไม่เคยค่ะ แล้วพี่เค้าก็บอกว่าไม่เหนื่อยหรอก โน่นนี่นั้นไปเรื่อย แล้วพี่เค้าก็ถามว่า ถุงนอน ได้กี่องศา เราก็บอกไปว่า 10 องศา พี่เค้าบอกเราว่า ไม่พอหรอกนะ ต้อง 0 องศา หลังจากได้ข้อมูลจากพี่มาก็เลยตัดสินใจในการเช่าผ้าห่มค่ะ เอาละ พวกเราฮึดแล้ว เครื่องเริ่มติดแล้ว

ตอนหน้ามาดูกันนะคะ ว่า การเดินทางของพวกเราจะเป็นอย่างไร